awno temu, w okresie, kiedy lud polski oddawał cześć Światowidowi, całym ludem rządził sprawiedliwy książę Leszek III.
Miał on trzech synów: Leszka, Bolka i Cieszka. W bardzo gorącą noc Książę Leszek, siedząc na wieży zamkowej zobaczył na niebie Księżyc i trzy jasno świecące gwiazdy. Skojarzył te gwiazdy ze swoimi synami. Uznał, że jest to znak, który dali mu bogowie. Postanowił więc wysłać synów w świat w kierunkach, które wskazywały gwiazdy, by poszukali ciekawych miejsc. Wczesnym rankiem Leszko, Bolko i Cieszko wraz z drużynami wyruszyli w trzy strony świata. Każdy w innym kierunku. W czasie długiej wędrówki przez puszczę bracia docierali do nowych miejsc, równie pięknych, jak ich ziemia rodzinna. Pewnego dnia Książę Leszko ujrzał rzeczkę u stóp pięknego wzgórza. Postanowił dotrzeć do jej źródełka. Wieczorem on i jego drużyna odnaleźli źródełko z krystalicznie czystą wodą. Postanowili dalej już nie jechać i tam przenocować. Nocą w to samo piękne miejsce przybyła drużyna Bolka. Bracia bardzo się uradowali i długo opowiadali o swoich przygodach. Postanowili pozostać nad źródełkiem jeszcze kilka dni, a następnie wracać do domu. Nagle z oddali Leszko i Bolko usłyszeli odgłosy zbliżających się jeźdźców. Okazało się, iż jest to Cieszko ze swoją świtą. |
